.

نگاه جامع مدیریتی در کشت و کار گیاهان دارویی در ایران

.

مهدی قنبری

کارشناس ارشد گیاهان دارویی و تولیدکننده گیاهان دارویی در استان آذربایجان شرقی

.

به نقل از مستند مکتوب دومین جشنواره گیاهان دارویی، فرآورده های طبیعی و طب سنتی ایران – ۷ تا ۱۰ مهرماه ۱۳۹۳

(به کوشش تیم پژوهشی شبکه خبری آموزشی گیاهان دارویی)

.

دانلود Download.

(توجه: متن کامل این مقاله در فایل مستند موجود می باشد. با کلیک نمودن بر روی گزینه بالا می توانید آن را دانلود نمایید.)

مقدمه:

شاید در اولین برخورد چنین به نظر آید که همه فاکتورهای مؤثر در کشت و کار گیاهان دارویی تحت مدیریت و آگاهی تولیدکننده باشد. این فرض که اکثر انسان ها در ابتدای کار نمی توانند تمام جوانب کار را سنجیده و منطقی عمل کنند، فرضی درست و قابل اعتماد می باشد. گاهی تبلیغات، گاهی شکل ظاهری کار وگاهی زیبایی کار انجام شده توسط تولید کننده ای و رؤیت جنبه های مالی و ظاهری واحد تولیدی توسط افراد علاقه مند و بازدیدکننده عاملی محرک و ترغیب کننده برای شروع کارهای مشابه می باشد. ابتدا قدری تحقیق، سوال و ارزیابی و چنانچه سرمایه مورد نظر تأمین شده باشد، احداث واحد تولیدی رخ می دهد. در میان افراد علاقه مند درصد آنانی که حساب شده و سنجیده عمل می کنند، کم بوده و عمدتاً با شکست روبرو شده و یا از اتمام کار خودداری می کنند و به قول معروف از نیم ضرر بر می گردند.

چنین فضایی در تمام زمینه های سرمایه گذاری خرد و کلان مشاهده می شود و می توان به راحتی حدود سرمایه های از دست رفته را تخمین زد. اگر بتوان با ایجاد فضایی روشن و آگاهی بخش مانع شکست چنین طرح هایی شد، می توان امیدوار بود اشتغال زایی و کارآفرینی بسیار موفق تر از حالت کنونی و سابق باشد.

مدیریت کلی منابع چه مالی، چه انسانی و چه مجازی قبل از حصور هرگونه تصمیمی بایستی دقیق و محتاطانه صورت گیرد و باید دانست که خوابیدن هر نوع سرمایه ای بهتر از از دست دادن آن می باشد. لذا سرمایه گذار در هر زمینه کاری ابتدا باید در حفظ داشته های خود کوشا بوده و در فرصت مناسب آنها را استفاده کند. مطمئن بودن از تصمیم و اجرای درست آن ضامن بهره وری بالا و سوددهی قابل توجه می باشد. هر تصمیمی در میزان موفقیت سرمایه گذاری به میزان پشتوانه فکری آن تصمیم مؤثر است و نمی توان فردی را از ابتدا موفق در کار و فعالیت خود دانست.

وقتی تخصص به عنوان مبنایی ترین فاکتور موفقیت در سرمایه گذاری مورد بحث قرار می گیرد، چندین جنبه از آن را می توان مورد بررسی و ارزیابی قرار داد. تخصص جنبه ماهرهانه هر فعالیتی می باشد که با تبیین هر کدام از عوامل مؤثر بر آن می توان شکل حاضر از آن را برای هر واحد تولیدی در هر منطقه و شرایطی توصیه کرد. نمی توان با اتکا به تخصص صرفا خردمحور و حذف عوامل محیطی موفقیت را تضمین نمود. در مباحث مربوط به کشاورزی و مخصوصا گیاهان دارویی که به تازگی و در دهه اخیر موضوع مطالعه و تحقیق بسیاری از رشته های مرتبط شده است، به وفور می توان کارایی تخصص و دانش فنی را در همه بخش های مرتبط با آن را دید. کشت و کار گیاهان دارویی در مزرعه، تولید و فرآوری محصولات خوراکی و دارویی، طب سنتی و چندین مورد دیگر از جنبه های مرتبط با این امر می باشند ولی آنچه در این مقاله به آن پرداخته می شود مربوط به مدیریت مزرعه در گیاهان دارویی قبل، حین و بعد از کشت می باشد. زمینه ای که طولانی ترین پروسه را برای بازگشت سرمایه صرف شده و سوددهی به خود اختصاص داده و هرگونه کوتاهی و عدم مدیریت در این زمینه در نهایت منجر به کاهش عملکرد و کیفیت محصول تولیدی می شود. متعاقب آن، بازاریابی و مشتری پسندی محصول با مشکل روبرو شده و محصول در انبار مانده و کشاورز یا تولیدکننده متحمل ضرر و زیان مادی و معنوی می شود. فعالیتی که می توانست با دقت و آگاهی از جنبه های مدیریتی آن به اشتغال زایی و درآمدزایی و در نهایت به افزایش تولید و خودکفایی در زمینه های مرتبط شود، منجر به شکست، از دست رفتن سرمایه گذاری و ترس کشاورز می گردد. لذا سعی داریم با باز کردن جنبه های مدیریتی مزرعه گیاهان دارویی در این مقاله، علاقه مندان به فعالیت در این زمینه را بیش از پیش با چند و چون کار آشنا سازیم تا فعالیتی مطمئن و موفق را شروع و به اتمام برسانند.