به منظور بررسی تاثیر زمان آبیاری و مقادیر کود اوره بر دوره رشد و عملکرد کمی و کیفی بابونه (Matricaria chamomilla L.) رقمBodegold ، آزمایشی دوساله در شرایط نیمه خشک و سرد تبریز به صورت اسپلیت فاکتوریل با زمان آبیاری (بعد از ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ میلی متر تبخیر از تشتک)، مقدار کود نیتروژن دار (۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار از منبع اوره به ترتیب معادل ۲۳، ۴۶ و ۶۹ کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص) و تقسیط کود (۱۰۰% در زمان کاشت، به طور مساوی در زمانهای کاشت و ساقه روی، ۲۵%: ۵۰%: ۲۵% به ترتیب در زمانهای کاشت، ساقه روی و آستانه گلدهی) اجرا شد. برای تجزیه اسانس از دستگاه GC/MS استفاده شد. یافته ها حکایت از این دارد که ظهور جوانه گل در کرت های برخوردار از آبیاری بر اساس ۱۸۰ و ۶۰ میلی متر تبخیر از تشتک به ترتیب بعد از ۷۰ و ۷۸ روز تکمیل شد. افزایش کود مصرفی زمان پایان گلدهی را به تاخیر انداخت. تاخیر در آبیاری از ۶۰ به ۱۲۰ میلی متر تبخیر از تشتک عملکرد گل خشک را ۲.۳% کاهش داد. کاربرد کود در دو مرحله کاشت و ساقه روی موجب افزایش عملکرد گل تا ۳۵۱ کیلوگرم در هکتار گردید. وزن خشک اندامهای هوایی بابونه از ۷۶ گرم در مترمربع در سطح سوم آبیاری به ۱۲۶ گرم در مترمربع در میانگین سطوح اول و دوم آبیاری رسید. بیشترین عملکرد اسانس برابر ۲.۸۲ لیتر در هکتار موقعی حاصل شد که کود اوره به طور مساوی در دو مرحله کاشت و ساقه روی بابونه بکار رود. مقدار کامازولن از حداقل ۱۲.۵% در سطح کودی ۱۵۰ تا حداکثر ۱۵% در سطح ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار تغییر کرد. تولید کامازولن در سطوح ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار اوره به ترتیب ۰.۳۱، ۰.۴۴ و ۰.۳۶ لیتر در هکتار محاسبه شد. توصیه می شود در کشت بابونه در منطقه و سایر مناطق مشابه، آبیاری این گیاه بعد از ۱۲۰ میلی متر تبخیر از تشتک انجام شده و ۴۶ کیلوگرم در هکتار نیتروژن به نسبت مساوی در دو مرحله کاشت و ساقه روی به خاک افزوده شود.
 
کلید واژه: تبخیر از تشتک، تقسیط کود، عملکرد گل، کامازولن، وزن خشک اندام های هوایی