نام فارسی: آنغوزه

نام انگلیسی: Stinking assa

نام علمی: Ferula assa-foetida

خانواده: Umbelliferae

خواص درمانی: ضد چسبندگی پلاکت‌های خون، ضد تومور، ضد اسپاسم، ضد عفونی‌کننده، ضد نفخ، تقویت‌کننده قوای جنسی، ادرارآور، شیرافزا، خلط‌آور، کاهش‌دهنده پرفشاری خون، محرک تنفسی، مسهل، تقویت‌کننده معده و رحم.

  • اصلی‌ترین کاربرد آنغوزه به صورت رایحه در عطریات می‌باشد.
  • آنغوزه ماده‌ای است که از ریشه و ساقه گیاه بدست آمده، شیری تا قهوه‌ای رنگ، مزه‌ای تلخ، تند و بوی بسیار بدی دارد.

ماده مؤثّره: آنغوزه حاوی رزین و اسانس بوده و از ترکیبات مهم اسانس شامل: آلفاپی‌نن و کادی‌نن می‌باشد.

اندام مورد استفاده: اولئوگُم‌رزین (شیرابه‌ای که از تیغ زدن ریشه و قاعده ساقه بدست آمده و در مجاورت هوا خشک و جامد می‌شود).

اشکال دارویی موجود: گُم‌رزین (موادی هستند که از ترکیب ترکیبات رزینی، صمغی و همراه با مواد آلی مختلف در گیاه تشکیل می‌شود)، محلول و تنتور.

نکات مهم: در کودکان می‌تواند ایجاد حساسیت کند.

  • صمغ آنغوزه می‌تواند ایجاد حساسیت‌های پوستی کند.
  • زنان باردار و شیرده از مصرف آن خودداری نمایند.
  • آنغوزه با داروهای ضد انعقاد خون می‌تواند تداخل ایجاد کند. در مصرف آن احتیاط شود و زیر نظر پزشک مصرف شود.
  • آنغوزه در افرادی با مشکلات عصبی ایجاد تشنج می‌نماید.معرفی گیاه آنغوزه Ferula assa-foetida پونه پورامینی (کارشناسی ارشد گیاهان دارویی)

    منبع: ۱- گیاهان دارویی و گیاه درمانی، تالیف دکتر محمدحسین صالحی سورمقی، انتشارات دنیای تغذیه، تابستان ۱۳۸۹.

    ۲- سایت ویکی پدیا، دانشنامه آزاد، گیاه دارویی آنغوزه.