به منظور بررسی رابطه بین نشانگرهای مورفولوژیکی، فیتوشیمیایی و مولکولی در گیاه ماریتیغال (Silybum marianum L.)، ۳۲ اکو تیپ جمع آوری شده از نواحی مختلف کشور به همراه دو رقم خارجی بوداکالازی و CN seeds ارزیابی شدند. تجزیه همبستگی کانونیک بین ۸ صفت مورفولوژیکی و ۷ ترکیب فلاونولیگنانی تشکیل دهنده سیلیمارین نشان داد که دو متغیر اول کانونیک دارای همبستگی کانونیک قابل توجه و معنی دار بودند. ضرایب همبستگی کانونیک نشان داد که اکوتیپهای دارای وزن هزار دانه بیشتر و تاریخ گلدهی، ارتفاع بوته، قطر کاپیتول و عملکرد دانه کمتر دارای سیلیکریستین و سیلیبین بیشتر و سیلیدیانین کمتری بودند. به عبارت دیگر، دانه های درشت تر، سیلیبین بیشتر و سیلیدیانین کمتری داشتند. نتایج نشان داد که از ۴۱۵ نشانگر AFLP، ۳۷ نشانگر مثبت با فلاونولیگنان ها و ۲۹ نشانگر مثبت با صفات مورفولوژیکی دارای رابطه معنی دار بودند. بیشترین تغییرات تبیین شده توسط نشانگرهای مثبت مربوط به تاکسیفولین (۵۴%) و سیلیدیانین (۴۵%) بود. بیش از ۴۰ درصد تغییرات مربوط به وزن هزار دانه، ارتفاع بوته و تاریخ گلدهی توسط نشانگرهای مثبت شناسایی شده توجیه گردید. نتایج این مطالعه حاکی از آنست که می توان بر اساس خصوصیات مورفولوژیکی و نیز داده های مولکولی به خوبی برخی از خصوصیات کیفی و کمی مواد موثره را در ماریتیغال مورد پیش بینی قرار داد.
 
کلید واژه: ماریتیغال (.Silybum marianum L)، ترکیبهای فیتوشیمیایی، مورفولوژیکی، نشانگر،

 

برای دانلود فایل کلیک کنید


کلیدواژه ها :