تایوان گروهی از جزایر واقع در حاشیه اقیانوس آرام غربی است که از طرف غرب به چین، از طرف شمال به ژاپن و از جنوب به فیلیپین و جزایر هند مشرف است. این کشور حدود ۳۵۹۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و جمعیتی در حدود ۲۳ میلیون نفر دارد.

تایوان دارای آب و هوای متنوع و رشته کوه های بلند است. آب و هوای متنوع این استان باعث افزایش تنوع گونه های گیاهی در این کشور شده است. تایوان بیش از ۴۰۰۰ گونه گیاهی را دارا می باشد و حدود ۱۵۰۰ گونه آنها دارای خواص دارویی می باشند.

طب سنتی چین در تایوان توسط مهاجران چینی در قرن شانزدهم معرفی شده است. پس از تصرف تایوان توسط ژاپن در سال ۱۸۹۵ میلادی، طب مدرن به عنوان نظام سلامت از سوی دولت در نظر گرفته شد با این حال غالب مردم این کشور بر روی طب سنتی چین تکیه می کنند. در طول حکومت ژاپن (۱۸۹۵-۱۹۴۵) پزشکی مدرن ارتقاء یافت و در نتیجه نقش طب سنتی چینی کاهش پیدا کرد. با این حال بعد از تصاحب تایوان از ژاپن، طب سنتی شروع به رشد کرد. از سال ۱۹۹۵ طب سنتی چین رسما بخشی از برنامه های مراقبت های بهداشتی ملی تایوان شد.

صنعت داروسازی استان تایوان تا حد زیادی وابسته به جنگل ها و گیاهان خودرو برای تامین مواد اولیه است. با توجه به فقدان شیوه های کشت مناسب، تخریب زیستگاه گیاهان دارویی و برداشت های غیرقانونی از این گیاهان از زیستگاه طبیعی خود باعث شده که بسیاری از آنها به شدت در معرض انقراض باشند.