نسترن کوهی با نام علمی (Rosa canina L) از گیاهان دارویی ارزشمندی است که مردم اکثر سرزمین ها از میوه های این گیاه برای درمان بعضی بیماری ها استفاده می کردند.

نسترن کوهی گیاهی درختچه ای و چندساله است. این گیاه متعلق به تیره گل سرخ می باشد و به طور خودرو در مناطق خشک روی صخره ها و در بوته زار ها می روید.

از میوه نسترن کوهی، میوه بدون دانه و حتی از دانه آن در اکثر فارماکوپه ها به عنوان دارو یاد شده است.

میوه این گیاه سرشار از « ویتامین ث » است. در برخی کشور های غربی از آن داروهایی تحت عنوان «ویروما» و «دیویروما» تهیه و به بازار دارویی عرضه شده است.

میوه نسترن کوهی به لحاظ داشتن ویتامین ث و سایر ویتامین ها، مقوی است و برای جبران کمبود ویتامین های بدن بخصوص ویتامین ث مورد استفاده قرار می گیرد.

در برخی کشور ها از میوه های تازه نسترن کوهی مربا یا مارمالاد تهیه می کنند.

مواد مؤثره این گیاه سبب کاهش اسید اوریک و معالجه ناراحتی های ناشی از نقرس می گردد. از این مواد همچنین برای مداوای تورم کلیه ها و مجاری ادرار استفاده می شود.

روغن دانه های نسترن کوهی در صنایع آرایشی و بهداشتی موارد استعمال فراوانی دارد.

این گیاه در سطوح مختلفی در بعضی کشورها کشت می شود.

 

منبع:

امیدبیگی، رضا. ۱۳۹۲. تولید و فرآوری گیاهان دارویی. جلد سوم. انتشارات به نشر (انتشارات آستان قدس رضوی). صفحات ۳۴۸-۳۴۲