نتایج نشان داد که این روش توانایی تمایز سه گونه شیرین‌بیان را دارد. G. glabra با حضور گلابریدین مشخص می‌شود، G. uralensis با لیکوریسیدین و گلیسیکومارین شناخته می‌شود و G. inflata با لیکوکالکون A تمایز می‌یابد.

مصرف بیش از حد عصاره شیرین بیان می‌تواند عوارضی جدی به دنبال داشته باشد. این مسئله منجر به توسعه فرآورده DGL شد که با حذف گلیسریزین، ایمنی مصرف را افزایش داده و امکان استفاده گسترده‌تر در داروها و مکمل‌های غذایی را فراهم ساخته است.

گروهی از محققان دانشگاهی موفق به شناسایی جمعیتی از گیاه شیرین بیان با بیشترین میزان گلابریدین و گلیسریزیک اسید شدند.