بیش از ۱۷۳ هکتار از رویشگاه های طبیعی استان اصفهان در شهرستان های چادگان، فریدن، شاهین شهر سمیرم و دهاقان رویشگاه این گیاه است.

پونه با نام علمی Mentha pulegium یکی از گیاهان دارویی ارزشمند از خانواده نعناعیان است که در طب سنتی و مدرن به‌دلیل خواص درمانی فراوان مورد توجه قرار دارد. این گیاه به‌صورت خودرو در نواحی مرطوب رشد می‌کند و به‌دلیل عطر تند، طعم خاص و ترکیبات مؤثرش در درمان مشکلات گوارشی، سرماخوردگی، اختلالات قاعدگی، التهاب و عفونت‌ها استفاده می‌شود. اسانس پونه حاوی ترکیباتی چون پولگون است که در صورت مصرف بی‌رویه می‌تواند سمی باشد، به همین دلیل شناخت روش صحیح مصرف آن اهمیت بالایی دارد. این مقاله به بررسی کامل خواص پونه، نحوه استفاده، موارد منع مصرف، عوارض احتمالی و جایگاه آن در طب سنتی ایران از جمله دیدگاه ابن سینا پرداخته است.

تجزیه علیت نشان داد که صفت عملکرد اسانس برگ بالاترین اثر مستقیم و مثبت (۰.۹۰۷) را بر عملکرد اسانس کل داشت و بعد از آن درصد اسانس گل (۰.۰۱۹) بیشترین تاثیر مستقیم را بر تولید اسانس کل داشت.