مقدمه
در سال‌های اخیر، با افزایش آگاهی عمومی نسبت به فواید درمانی و اقتصادی گیاهان دارویی، تقاضا برای این محصولات به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. رشد سریع بازار گیاهان دارویی، توسعه فناوری‌های جدید در استخراج و تولید، و سرمایه‌گذاری‌های گسترده در کشت و تجارت این محصولات، اهمیت بررسی دقیق و به‌روز اخبار مرتبط با این حوزه را دوچندان کرده است. آگاهی از روندهای جهانی در زمینه کشت، برداشت، تجارت و تحقیقات مرتبط با گیاهان دارویی، به کشورها و فعالان این صنعت کمک می‌کند تا با برنامه‌ریزی صحیح، بهره‌وری را افزایش داده و از منابع طبیعی به شکلی پایدار استفاده کنند.

۱. تحقیقات کشاورزی برزیل درباره کشت کانابیس
در فوریه ۲۰۲۵، سازمان تحقیقات کشاورزی برزیل (Embrapa) یک برنامه تحقیقاتی ۱۲ ساله را با هدف کشت کانابیس (شاهدانه) اعلام کرد. این ابتکار با هدف ایجاد بانک بذر کانابیس، سازگاری گونه‌های مختلف با شرایط آب و هوایی برزیل و ایجاد مراکز تولید منطقه‌ای آغاز شده است. این برنامه پس از حکم دادگاهی که کاشت شاه‌دانه برای مصارف دارویی را قانونی کرد، شکل گرفته است. هدف این پروژه، ادغام کانابیس در بخش‌های پزشکی، غذایی و صنعتی است. این برنامه نشان‌دهنده تغییر سیاست‌های کشاورزی در برزیل به سوی استفاده از کانابیس به عنوان یک محصول باارزش اقتصادی و دارویی است. (منبع: reuters.com)

۲. کاهش تندی فلفل روح (Ghost Pepper) در هند
فلفل روح (Bhut Jolokia) که به عنوان یکی از تندترین فلفل‌های جهان شناخته می‌شود، در ایالت آسام هند به دلیل استفاده بیش از حد از کودها و روش‌های تولید انبوه، طعم تند خود را از دست داده است. استفاده بیش از حد از کودها باعث تغییر کیفیت خاک شده است که منجر به کاهش میزان کپسایسین (ماده شیمیایی مسئول تندی فلفل) شده است. علاوه بر این، تغییرات ژنتیکی ناشی از استفاده از بذرهای غیراصیل و گرده‌افشانی متقابل، بیشتر به کاهش طعم تند این فلفل منجر شده است. این تغییر، جایگاه ویژه فلفل روح در آشپزی سنتی آسام را به خطر انداخته است. (منبع: thetimes.co.uk)

۳. تهدید برداشت بی‌رویه برای درختان کندر در اتیوپی
افزایش تقاضا برای کندر (Frankincense) در صنعت داروسازی اروپا و آمریکا، به برداشت بیش از حد از درختان کندر در اتیوپی و منطقه شاخ آفریقا منجر شده است. کندر، که به طور سنتی برای اهداف مذهبی برداشت می‌شد، اکنون به دلیل افزایش تقاضای جهانی، به شکلی ناپایدار برداشت می‌شود. این روند، بقای گونه‌های Boswellia papyrifera را تهدید می‌کند. پژوهشگران هشدار داده‌اند که اگر این روند ادامه یابد، تا سال ۲۰۶۰، ممکن است تا ۹۰ درصد از این درختان از بین بروند. این وضعیت، بر نیاز فوری به روش‌های برداشت پایدار و حمایت از کشاورزان محلی تأکید دارد. (منبع: theguardian.com)

۴. احیای جنگل بارانی باستانی در بریتانیا
در بریتانیا، تلاش‌ها برای احیای یک بخش نادر از جنگل بارانی معتدل اقیانوسی در منطقه کورنوال (Cornwall) در حال انجام است. مرلین هنبری-تنیسون (Merlin Hanbury-Tenison) رهبری پروژه‌ای را بر عهده دارد که هدف آن، گسترش جنگل‌های بارانی باقی‌مانده در بریتانیا، ترویج کشاورزی پایدار در تپه‌ها و استفاده از این جنگل برای اهداف درمانی و سلامت است. این ابتکار بر اهمیت ترکیب حفاظت از محیط زیست با روش‌های کشاورزی پایدار تأکید دارد. این پروژه نه‌تنها به بازسازی تنوع زیستی، بلکه به توسعه اقتصادی و رفاه اجتماعی جوامع محلی نیز کمک می‌کند. (منبع: theguardian.com)

۵. اقدام قانونی مهم علیه قاچاق کاکتوس در شیلی
در مارس ۲۰۲۵، دو شهروند ایتالیایی به نام‌های آندریا پیومبتی و ماتیا کرسنتینی به دلیل واردات و صادرات غیرقانونی کاکتوس‌های در معرض خطر از صحرای آتاکامای شیلی محکوم شدند. این پرونده که به عنوان “عملیات آتاکاما” (Operation Atacama) شناخته می‌شود، نشان داد که بیش از ۹۰۰ کاکتوس از ریشه خارج شده و به اروپا و آسیا قاچاق شده‌اند. دادگاه‌های ایتالیا احکام زندان تعلیقی و جریمه‌های سنگین را برای متهمان صادر کردند. به طور قابل توجهی، دادگاه‌ها به انجمن حفاظت از تنوع زیستی (Associazione per la Biodiversità e la sua Conservazione – ABC) بابت “آسیب اخلاقی” وارده به تلاش‌های حفاظتی، غرامت اختصاص دادند. این پرونده به عنوان یک نمونه حقوقی در زمینه حفاظت از تنوع زیستی، مسئولیت‌پذیری در بازسازی محیط زیست را ترویج می‌دهد. (منبع: theguardian.com)

۶. خرید Eu Yan Sang International توسط Mitsui و Rohto
در آوریل ۲۰۲۴، شرکت‌های ژاپنی Mitsui & Co و Rohto Pharmaceutical Co با همکاری یکدیگر، شرکت Eu Yan Sang International، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داروهای سنتی چینی در سنگاپور را به ارزش تقریبی ۵۹۴ میلیون دلار خریداری کردند. Eu Yan Sang بیش از ۱۷۰ فروشگاه خرده‌فروشی و ۳۰ کلینیک را در سنگاپور، هنگ‌کنگ و مالزی اداره می‌کند. این معامله، نشان‌دهنده افزایش علاقه و سرمایه‌گذاری در محصولات دارویی سنتی در بازار آسیا است. (منبع: reuters.com)

۷. طرح بیواکونومی پارا برای مقابله با جنگل‌زدایی
در فوریه ۲۰۲۳، ایالت پارا (Pará) در برزیل یک طرح بلندپروازانه بیواکونومی با نام PlanBio را راه‌اندازی کرد. هدف این طرح، ایجاد فرصت‌های شغلی و حفظ محیط زیست از طریق حمایت از کسب‌وکارهای پایدار است که از تنوع زیستی محلی استفاده می‌کنند. این برنامه تلاش دارد تا حفاظت از محیط زیست را با توسعه اجتماعی و اقتصادی هماهنگ کند و با چالش‌هایی مانند جنگل‌زدایی و انتشار کربن مقابله کند. این ابتکار، پتانسیل بالای ترکیب دانش سنتی با مدل‌های تجاری مدرن برای استفاده پایدار از منابع طبیعی را نشان می‌دهد. (منبع: reuters.com)

۸. افزایش نقش بیوچار (Biochar) در کشاورزی پایدار
بیوچار (یک ماده شبیه به زغال) که از سوزاندن زیست‌توده در غیاب اکسیژن تولید می‌شود، به دلیل توانایی آن در بهبود سلامت خاک و ذخیره‌سازی کربن، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. شرکت‌هایی مانند HUSK در کامبوج، از بقایای محصولات کشاورزی، مانند سبوس برنج، برای تولید بیوچار استفاده می‌کنند. این ماده به کشاورزان امکان می‌دهد تا با هزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه، بازده محصولات و حاصلخیزی خاک را افزایش دهند. این روش، نمونه‌ای از ادغام مدیریت پسماند با شیوه‌های کشاورزی پایدار است. (منبع: reuters.com)

۹. استارتاپ مراکشی “Sand to Green” تبدیل بیابان به زمین کشاورزی
استارتاپ مراکشی Sand to Green تکنیک‌هایی را برای تبدیل مناطق بیابانی به زمین‌های کشاورزی پایدار و سودآور در مدت پنج سال توسعه داده است. این شرکت با استفاده از روش‌های نوآورانه در آبیاری و مدیریت خاک، به دنبال حل چالش‌های امنیت غذایی و ترویج کشاورزی پایدار در مناطق خشک است. این پروژه، نمونه‌ای از ترکیب فناوری مدرن با کشاورزی پایدار برای استفاده از مناطق بیابانی است. (منبع: cnn.com)

۱۰. “GigaFarm” دبی برای انقلاب در کشاورزی بیابانی
مزرعه عمودی GigaFarm در دبی، که قرار است یکی از بزرگ‌ترین مزارع عمودی جهان باشد، قصد دارد با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، زباله‌های مواد غذایی و فاضلاب را به منابع کشاورزی تبدیل کند. این پروژه، یک گام مهم در جهت تولید مواد غذایی پایدار در محیط‌های بیابانی به شمار می‌رود و پیش‌بینی می‌شود که سالانه میلیون‌ها کیلوگرم محصولات کشاورزی تولید کند. این طرح، نمونه‌ای از نوآوری در بخش کشاورزی پایدار و مدیریت منابع در مناطق بیابانی است. (منبع: cnn.com)