گیاه شیشا با نام علمی (Tanacetum vulgar L) در طب سنتی بسیاری از کشورها به عنوان یک گیاه دارویی مهم مورد استفاده قرار می گیرد. در گذشته برای معالجه اسهال های مزمن، تب، رماتیسم و کاهش دردهای نقرس از این گیاه استفاده می کردند. از این رو در بعضی کشور ها نام عمومی این گیاه را « ضد درد » گذاشته اند.

از گل ها و پیکر رویشی این گیاه در اکثر منابع علمی معتبر به عنوان دارو یاد شده و خواص درمانی آن مورد تأکید قرار گرفته است. از این گیاه برای معالجه عفونت های روده استفاده می شود.

مواد مؤثره این گیاه ضد انگل دستگاه گوارش انسان و حیوانات است. اسانس آن نیز خاصیّت شدید ضد باکتریایی دارد.

به لحاظ خاصیّت ضد انگلی شدید این گیاه، از مواد مؤثره آن در تهیه داروهای دام و طیور استفاده فراوان می شود. مواد مؤثره شیشا در تهیه آفت کش های طبیعی نیز کاربرد دارد.

شیشا در فلور گیاهی کشور ما وجود ندارد. بذر آن توسط مؤلف وارد کشور شده و در حال حاضر در سطوح مختلفی در بعضی نقاط کشور کشت می شود.

در برخی منابع فارسی نسبتاً قدیمی به نام شیشا اشاره شده است که از نام عربی حشیش الملک یا حشیش الملوک به معنای حشیش شاه مشتق شده است.

 

منبع:

امیدبیگی، رضا. ۱۳۹۲. تولید و فرآوری گیاهان دارویی. جلد چهارم. انتشارات به نشر (انتشارات آستان قدس رضوی). صفحات ۳۳۹-۳۳۱.