پنیرک گیاهی یکساله، دوساله و یا به ندرت چند ساله است. منشأ این گیاه آسیای میانه گزارش شده و تقریباً در تمام نقاط جهان می روید.

پنیرک با نام علمی (Malva sylvestris L) از گیاهان دارویی ارزشمندی است که از گل ها و برگ های آن در بسیاری از فارماکوپه های معتبر به عنوان دارو یاد شده و خواص درمانی آن مورد بررسی قرار گرفته است.

گل ها و برگ های این گیاه حاوی « مواد موسیلاژی »، « تانن »، « مواد تلخ »، « گلیکوزیدمالوین » و مواد رنگی « آنتوسیانین » است.

از مواد مؤثره این گیاه برای معالجه سرفه و همچنین به عنوان خلط آور استفاده می شود. از این مواد همچنین برای درمان زخم های معده و ناراحتی های گوارشی استفاده می شود.

این گیاه در سطوح مختلفی در برخی از کشورها کشت می شود.

در اواخر بهار (خرداد) اولین گل ها پدیدار می شوند و گلدهی تا اواخر تابستان (شهریور) ادامه می یابد.

 

برداشت محصول

در روزهای آفتابی و خشک اوایل تابستان، به تدریج به برداشت گل های پنیرک به همراه کاسبرگ ها اقدام می شود. گل ها را پس از برداشت باید به سبد منتقل کرد و از ایجاد هرگونه فشار به آن ها خودداری نمود.

بهترین زمان برای برداشت برگ ها هنگامی است که گیاهان به گل می روند. در این مرحله برگ ها بیشترین مقدار مواد مؤثره را دارا می باشند.

گل ها را پس از برداشت باید به ضخامت دو تا سه بند انگشت بر روی هم قرار داد تا خشک شوند. از قرار دادن گل های پنیرک در آفتاب باید خودداری کرد؛ زیرا آفتاب تأثیر نامطلوبی بر مواد مؤثره آن دارد.

 

منبع

امیدبیگی، رضا. ۱۳۹۲. تولید و فرآوری گیاهان دارویی. جلد سوم. انتشارات به نشر (آستان قدس رضوی). صفحات ۲۰۰-۱۹۸.