معرفی کشور

نپال با نام رسمی جمهوری فدرال دموکراتیک نپال کشوری در آسیا واقع در شمال هندوستان است و پایتخت آن کاتماندو می باشد. مساحت این کشور در حدود ۱۴۷ هزار کیلومتر مربع و جمعیت نپال حدود ۲۹ میلیون نفر می باشد و این کشور تنها با چین و هند همسایه است.

نپال سرزمینی کوهستانی است و رشته‌کوه هیمالیا و بلندترین قله جهان یعنی قله اورست در این کشور قرار دارد. جنوب کشور مرطوب و حاصلخیز است و جمعیت زیادی را در خود جای داده‌است. تنوع ارتفاع، درجه حرارت، بارش باران و موقعیت جغرافیایی این کشور باعث شده است که فلور گیاهی غنی در این کشور وجود داشته باشد. گیاهان دارویی و معطر به طور عمده از جنگل ها جمع آوری می شوند که نقش مهمی در اقتصاد ملی این کشور دارد.

 

منابع گیاهی دارویی و معطر

نپال در هیمالیای مرکزی واقع شده و غنی از تنوع گونه های گیاهی است. نپال در حدود ۷۰۰۰ گونه گیاه گلدار دارد که ۲۴۶ گونه آن بومی این کشور هستند. حدود ۷۰۰ گونه گیاه دارویی و معطر در این کشور به ثبت رسیده است. در حال حاضر تعداد گونه های گیاهی دارویی و معطر به کاربرده شده در این کشور حدود ۱۴۶۳ گونه است.

 

سیستم های طب سنتی

استفاده از گیاهان دارویی در سیستم های سنتی پزشکی کشور نپال قدمتی ۵۰۰ ساله دارد. آیورودیک (Ayurvedic)، تبت، آمچی(Amchi) و … طب هایی هستند که ۸۵ درصد از مردم روستایی به آنها وابسته می باشند. طب آیورودیک از سیستم های ملی پزشکی کشور نپال است که بیش از ۷۵ درصد از جمعیت به این طب سنتی متکی هستند. طبیبان طب سنتی در روستاهای دوردست غالبا اولین و تنها کادر درمانی در دسترس عموم هستند.

 

اقدامات دولت در توسعه طب سنتی

طب سنتی جزء اصلی سیستم سلامت ملی کشور است و دولت حامی آن است. سیاست دولت در اجرای طرح های ۵ ساله شامل خدمات بهداشتی تلفیقی است که در آن طب های آلوپاتیک و آیورودیک اجرا می شوند. نپال دارای ۱۴۱ درمانگاه آیورودیک،‌ ۱۴ درمانگاه منطقه ای، ۱۵ مرکز بهداشت ناحیه ای و ۲ بیمارستان آیورودیک دارد. در این کشور راهنمای داروی ملی وجود ندارد اما در دست ایجاد است.

 

فعالیت های تحقیقی و توسعه ای

آکادمی سلطنتی علم و صنعت نپال (RONAST) در سال ۱۹۸۲ تاسیس شد،‌ که کار جمع آوری و حفاظت از ژرم پلاسم گیاهان دارویی و معطر، تکنیک های کشت پایدار و … در دستور کار این نهاد قرار گرفت. اداره منابع گیاهی تحت نظارت وزارت محافظت خاک و جنگل برای کشت تجاری گیاهان دارویی و معطر مهم تحقیق انجام داده است. آزمایشگاه دارویی رویال تحت نظارت اداره توزیع دارو است که داروهای گیاهی دیگر و داروهای آیورودیکی را بررسی می کند تا آنها را برای تولید مورد تایید قرار دهد. در حال حاضر اداره داروهای گیاهی به نام اداره منابع گیاهی وجود دارد و روی تایید علمی و تحقیق در مورد گیاهان دارویی نپال کار می کند. تاسیس آزمایشگاه تحقیقات دارویی رویال که اکنون مرکز توسعه محصولات طبیعی خوانده می شود، باغچه گیاهی رویال، باغ گیاه شناسی ملی، مزارع آزمایشی و واحدهای بهره برداری، دستاوردهای عمده این اداره می باشند. پردازش سازماندهی شده گیاهان دارویی و معطر در نپال در سال ۱۹۸۱ با تاسیس شرکت بین المللی تولید و پردازش گیاهان (HPPCL)، تحت نظارت وزارت حفاظت خاک و جنگل آغاز شد. HPPCL ناحیه ای به وسعت ۳۰۰ هکتار به منظور کاشت گیاهان معطر دارد و تلاش کرده است بسیاری از گیاهان مهم را در داخل تولید کند. تولید سالانه اسانس های گیاهی توسط این شرکت بیش از ۲۰ تن می باشد. این شرکت در کاشت تجاری چند گونه غیربومی پیشگام بوده است از جمله علف لیمو، بابونه آلمانی، ریحان و چند گونه بومی در معرض خطر مانند: گیاه جعفری معطر. شرکت دابر در نپال همتای شرکت وابر هندی، تنها شرکت بزرگ در نپال است که محصولات گیاهی تولید می کند.

 

تجارت و بازاریابی

تا سال ۱۹۶۰ صادرات گیاهان دارویی نپال محدود به هندوستان و چین بود ولی با پیشرفت و تنوع تجارت در نپال، کشورهای دیگری هم متقاضی این محصولات شدند. براساس آمار مرکز ترویج تجارت در اواسط سال های ۱۹۷۰ صادرات تا بیش از ۴۰۰۰ تن رسید اما در سال های ۱۹۸۰ به طور ناگهانی کاهش یافت. ولی در دوره ۱۹۹۲-۱۹۹۳ دوباره افزایش یافت و به ۱۳۶۰۰ تن رسید. مردم روستایی نپال در جمع آوری و برداشت محصولات گیاهان دارویی و معطر از دوران باستان فعالیت داشتند. حدود ۴۷۰۰۰۰ خانوار در نپال در کاشت گیاهان دارویی و معطر فعالیت می کنند و براساس ثبت ادارات جنگلی منطقه، بیش از ۱۵۰۰۰ تن گیاهان دارویی در سال ۱۹۹۷-۱۹۹۸ برداشت شد. بخش کمی از گیاهان حاصل عموما در درمان امراض استفاده می شوند و حدود ۹۰ درصد آنها برای صادرات فروخته می شوند.

در حال حاضر صادرات گیاهان دارویی به صورت خام و مواد اولیه است و همچنین این کشور به میزان ناچیزی اسانس صادر می کند. این کشور واردات داروهای مدرن، لوازم آرایشی، اسانس و عصاره ها را به میزان قابل توجهی افزایش داده است. آینده صنعت اسانس نپال با وجود کارخانه های صابون سازی و شوینده امیدوار کننده می باشد.