فرایند تشکیل

فرایند تشکیل کهربا از زمانی آغاز می‌شود که درختان برای دفاع در برابر آسیب یا حمله‌ی حشرات، رزینی چسبناک ترشح می‌کنند. این رزین پس از جاری‌شدن و سفت‌شدن، در زیر لایه‌هایی از رسوب مدفون می‌گردد. طی میلیون‌ها سال فشار و حرارت درون‌زمینی، این رزین دچار فرآیند پلیمریزه شدن می‌شود و به کهربا تبدیل می‌گردد. گاهی اوقات، در حین ترشح رزین، موجوداتی مانند حشرات، برگ‌ها یا ذرات کوچک گیاهی در آن به دام می‌افتند و به طور شگفت‌انگیزی در دل کهربا برای همیشه حفظ می‌شوند.

سن و خاستگاه

سن اکثر کهرباها بین ۳۰ تا ۹۰ میلیون سال برآورد می‌شود. برای مثال، کهربای منطقه‌ی بالتیک متعلق به دوره‌ی ائوسن و حدوداً ۴۴ میلیون سال قدمت دارد. کهربا در مناطق مختلفی از جهان یافت می‌شود، اما مهم‌ترین منابع آن عبارت‌اند از:

• منطقه بالتیک (لیتوانی، لهستان، روسیه): یکی از مشهورترین و باکیفیت‌ترین منابع کهربا.

• جمهوری دومینیکن: کهربای این منطقه شفاف‌تر بوده و اغلب حاوی حشرات سالم و دست‌نخورده است.

• میانمار (برمه): کهربایی بسیار کهن از دوره‌ی کرتاسه (حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش).

رنگ‌ها و ویژگی‌ها

کهربا معمولاً در رنگ‌های متنوعی دیده می‌شود:

• زرد طلایی

• قهوه‌ای عسلی

• قرمز (کهربای گیلاسی)

• سبز یا آبی (نادر)

از ویژگی‌های جالب آن می‌توان به سبکی زیاد اشاره کرد، تا حدی که در آب شور شناور می‌ماند.

کاربردها

کهربا از گذشته تاکنون کاربردهای متنوعی داشته است:

• در جواهرسازی برای ساخت گردنبند، انگشتر، تسبیح و مهره‌ها استفاده می‌شود.

• در مطالعات علمی و دیرینه‌شناسی، کهرباهایی که دارای موجودات حفظ‌شده هستند، اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی اکوسیستم‌های باستانی در اختیار دانشمندان می‌گذارند.

• در گذشته، به عنوان عطر یا بخور نیز به‌کار می‌رفته و در طب سنتی برخی ملل، خاصیت درمانی برای آن قائل بودند.