کشور عراق

  • نگاهی کوتاه بر وضعیت تولید و فرآوری گیاهان دارویی و معطر در کشور عراق

    عراق کشوری در خاورمیانه و جنوب غربی آسیاست که جمعیت آن تقریبا ۴۰ میلیون نفر و مساحت آن در حدود ۴۳۷ هزار کیلومتر مربع است. بسیاری از مساحت این کشور را بیابان فرا گرفته و فقط ۱۲/۵ درصد این کشور زیر کشت قرار دارد.
    عراق، ۳۰۰۰ گونه گیاهی دارد که حدود ۱۹۰ گونه آن ها گیاهان بومی هستند. تقریباً از ۱۵۰۰ گونه گیاهی که در عراق مورد استفاده قرار می گیرد، اکثر آنها خواص دارویی و عطری دارند.
    در عراق از طب سنتی هم برای حفظ سلامتی و هم برای بهبود بیماری استفاده می شود. درمانگران سنتی در عراق به عنوان عطار شناخته می شوند. شیوه های طب سنتی در عراق به صورت استفاده از برگ گیاهان و جوشاندن آن ها انجام می گرفت.
    وزارت بهداشت عراق، معیارها و مقررات بهداشتی برای درمان های گیاهی وضع کرده است. گروهی متخصص تحت نظارت وزارت بهداشت وجود دارد که مرکز گیاهان دارویی نامید می شود. پزشکان و شیمی دانان این مرکز را اداره می کنند و در زمینه طبقه بندی گیاهان و نظارت بر مزارع گیاهی و اعطای مجوز به آنها فعالیت می کنند.
    در گذشته مرکز تحقیقات بیولوژیک در شورای تحقیقات علمی و دانشگاه های بغداد و بصره فعالیت های تحقیقاتی زیادی روی گیاهان دارویی این کشور انجام داده اند. همچنین پژوهش در زمینه ی گیاهشناسی گیاهان موجود در منطقه انجام گرفت تا گیاهان دارویی که طبیبان سنتی استفاده می کنند شناسایی شوند و ۹۷ گیاه دارویی متعلق به ۴۳ خانواده شناسایی شدند.
    در اوایل سال های ۱۹۹۰ شش شرکت اردنی حدود ۵۰ میلیون دلار محصولات خود را به عراق صادر کردند. در میانه این دهه، این صادرات بسیار کاهش یافت و در سال ۲۰۰۲ از کل ۲۰۰ میلیون دلار در صادرات دارویی اردن فقط ۲۰ میلیون دلار به عراق صادر شد. جنگ اخیر در عراق آسیب شدیدی به خدمات و امکانات بهداشتی کشور وارد کرد. این بحران منجر به کمبود شدید دارو و سایر ابزار مراقبت بهداشتی این کشور شد. با این حال هیچ اطلاعاتی در تجارت و بازاریابی گیاهان دارویی و معطر در حال حاضر در دسترس نیست.
    عراق در سال های گذشته شاهد کاهش زیادی از زمین های زیر کشت بوده است. بخش کشاورزی عراق به دلایل سیاسی و همچنین فساد مالی و اداری، دارای مشکلات زیادی است. همچنین مشکلات بیابان زایی و افزایش درصد نمک و کمبود آب از جمله خطرات دیگری است که کشاورزی عراق را تهدید می کند. از مهم ترین عواملی که کشاورز عراقی را با بیکاری مواجه می کند، واردات بدون برنامه دولت است.