طب سنتی هند

  • نگاهی کوتاه بر وضعیت تولید و فرآوری گیاهان دارویی در کشور هند

    در هند حدود ۱۵ تا ۲۰ هزار گونه گیاهی گزارش شده که ارزش دارویی دارد و بومی این کشور می باشند. حدود ۷۰ درصد از گیاهان دارویی و معطر در هند در مناطق گرمسیری می رویند. همچنین کمتر از ۳۰ درصد از گونه های گیاهان دارویی و معطر در مناطق معتدل و کوهستانی و ارتفاعات بالاتر وجود دارند. حدود ۹۰ درصد از گیاهان دارویی که مورد استفاده در صنایع هستند از گیاهان خودرو (وحشی) جمع آوری می شوند. بیش از ۷۰ درصد از گونه های گیاهی که در هند برداشت می شوند شامل قطعات ریشه، پوست، چوب، ساقه و گل گیاه مورد نظر هستند که این عمل باعث تخریب جنگل ها و در معرض خطر و تهدید قرار گرفتن گونه های گیاهی در حین برداشت می شود.
    هند یکی از تولید کنندگان برتر اسانس های گیاهی در جهان است. عمده ترین اسانس های تولیدشده در این کشور عبارتند از: اسانس صندل، علف لیمو، اکالیپتوس و نعناع. کشور هند یکی از صادرکنندگان مهم مواد اولیه به شش کشور توسعه یافته جهان نظیر فرانسه، آلمان، ژاپن، سوئیس، انگلستان و ایالت متحده می باشد.
    هندوستان یکی از بیشترین تعداد دانشکده های طب سنتی را به خود اختصاص داده است. در هندوستان پزشکان فارغ التحصیل طب سنتی که از آن با عنوان طب یونانی یاد می شود، همچون دیگر پزشکان مطب دارند و داروهای گیاهی برای بیماران خود تجویز می کنند.

  • امضای سند همکاری وزارت طب سنتی هند با وزارت بهداشت ایران

    در سفر معاون وزیر آیوش (طب سنتی) هند به ایران، سند همکاری وزارت طب سنتی هند با وزارت بهداشت ایران امضا شد.

  • وضعیت طب سنتی در برخی کشورهای شرقی

    توسعه هم زمان طب سنتی چین و طب مدرن در ماده ۲۱ قانون اساسی چین مورد تأکید قرار گرفته است و این نخستین بار در دنیاست که توسعه طب سنتی در قانون اساسی یک کشور تصریح شده است.

  • آشنایی با موسسه همدرد هندوستان

    موسسه همدرد (جامیا همدرد) به همت حکیم عبدالمجید در سال ۱۹۰۶ میلادی در دهلی نو راه اندازی شده است. این موسسه کار خود را با رشته طب یونانی (طب سنتی ایران) آغاز نمود و در سال ۱۹۶۲ به پژوهش تاریخ پزشکی پرداخت. این موسسه در سال ۱۹۸۹ میلادی رسما از سوی دولت هند مورد تایید قرار گرفت و در کنار آموزش طب یونانی، دیگر رشته‎ها را نیز در دستور کار آموزش خود قرار داد. ایرانیان بسیاری در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند که علت آن مسلمان بودن دست‎اندرکاران این مجموعه و همچنین مورد تأیید بودن این دانشگاه از سوی وزارت علوم ایران به عنوان یک دانشگاه درجه یک است. این دانشگاه علاوه بر ارائه رشته های متفاوت در مقطع لیسانس و فوق لیسانس، در بعضی رشته‎ها در مقطع دکترای تخصصی (Ph.D.) نیز دانشجو می‎پذیرد.