هل با نام علمی (Elettaria cardamomum Maton) نزد هندو ها گیاهی محترم است. به طوری که آن ها در مراسم مذهبی و همچنین در جشن های عروسی خود، دانه های هل را روی آتش می ریزند تا بوی خوش آن فضا را عطر آگین نماید. آن ها معتقدند در چنین شرایطی، مراسم حالتی روحانی و معنوی به خود می گیرد.

در منابع مختلف از پودر، اولئورزین و دانه های بدون پوست هل به عنوان موادی اشتهاآور یاد شده است.

 

مشخصات گیاه

هل گیاهی علفی، چندساله و همیشه سبز است. این گیاه متعلق به تیره زنجبیل (Zingiberaceae) می باشد. منشأ این گیاه جنوب هند و سریلانکا گزارش شده است. ارتفاع این گیاه متفاوت و بین ۲ تا ۲/۵ متر می باشد. برگ های این گیاه طویل، نیزه ای شکل و به رنگ سبز تیره بوده و در ناحیه رگبرگ ها کم و بیش کرکدار است. هل از سیستم ریشه ای نسبتاً قوی برخوردار است و شامل ریشه اصلی و ریزوم ها می باشد.  میوه هل کپسول سه خانه ای، بیضی شکل و به رنگ زرد یا سبز روشن است.

از میوه های هل در صنایع غذایی، شیرینی سازی، نوشابه سازی و صنایع تولید نان استفاده می شود. در چای نیز از هل به عنوان طعم دهنده و ضد نفخ استفاده می شود.

در اکثر منابع علمی از میوه هل، اسانس هل و روغن میوه هل به عنوان موادی ضد نفخ، طعم دهنده، تقویت کننده قلب و دستگاه گوارش یاد شده است.

این گیاه در حال حاضر در سطوح مختلفی در اکثر کشورهای واقع در شبه جزیره هند کشت می شود. بیش از ۶۰ درصد هل مورد نیاز جهان در کشور های هند، گواتمالا، تانزانیا و سریلانکا تولید می شود.

 

منبع:

امیدبیگی، رضا. ۱۳۹۲. تولید و فرآوری گیاهان دارویی. جلد چهارم. انتشارات به نشر (انتشارات آستان قدس رضوی). صفحات ۱۳۲-۱۱۸.