تک یاخته لیشمانیا عامل بیماری سالک و کالاآزار با انتشار جهانی است. تظاهرات بالینی لیشمانیازیس در انسان از بثورات جلدی تا بیماری احشایی متغیر است. تلاش برای دستیابی به اشکال دارویی جدید که بتواند ضمن درمان سریع زخم‌ها کمترین عوارض جانبی و مقاومت را داشته باشد، ادامه دارد. با توجه به اینکه مصرف داروهای صناعی با عوارض جانبی مختلفی همراه است، لذا استفاده از گیاهان دارویی مانند ابوخلسا و بومادران که در مطالعه انجام شده توسط نرگس سوزنگر و همکارانش مورد استفاده قرار گرفته است، در درمان بیماری‌ها اهمیت پیدا می‌کند.

 

در این مطالعه محققان در لوله‌های حاوی محیط کشت، تعداد ۱۰۶ انگل لیشمانیا معادل ۵ سی سی و ۵ سی سی از رقت‌های مشخص عصاره گیاه ابوخلسا و بومادران بصورت جداگانه اضافه کردند. سپس تمام لوله‌های فوق به انکوباتور منتقل شدند و میزان زنده بودن انگل در زمان‌های مشخص مورد بررسی قرار گرفت.

 

یافته‌ها حاکی از آن است که روند کاهشی معنی داری در تعداد انگل‌های لیشمانیا بر حسب زمان وجود دارد که به علت تاثیر عصاره بوده است و در بررسی اثر غلظتهای مختلف عصاره ابوخلسا بر روی انگل لیشمانیا در مقایسه با محیط شاهد مشخص شد تمامی غلظتهای مورد بررسی این عصاره باعث کاهش تعداد انگلهای لیشمانیا شده است.

 

طبق نتایج این پژوهش، عصاره ابوخلسا را می‌توان در تحقیقات بر روی انگل لیشمانیا و گسترش داروهای گیاهی بکار برد.

 

نتایج این مطالعه در مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی منتشر شده است.


کلیدواژه ها : , ,