معرفی و گیاه شناسی:

رزماری درختچه ای است با شاخه های انبوه چوبی و ارتفاع ۱/۵ تا ۲متر که بر روی شاخه های قدیمی تر، پوست فلس مانندی دارد. پاجوش های آن کرک دار است و برگ های سوزنی شکل به طول ۱۵ تا ۳۵ سانتی متر دارد. این برگ ها برگشته، با سطح فوقانی سبز رنگ و سطح تحتانی خاکستری تیره مشاهده می شود.

گل های آن به رنگ آبی روشن و به شکل دسته های ۱۰ – ۲ تایی در محور برگ ظاهر می شود. از خصوصیات این گیاه بوی فراوان برگ ها است که آن را به عنوان یک گیاه معطر معرفی می کند.

قسمت های مورد استفاده:

از برگ های خشک و بندرت برگ های تازه این گیاه (به عنوان چاشنی) استفاده می شود.

زیستگاه :

رزماری گیاهی است مقاوم به سرما و شرایط خشکی و این خصوصیت ها سبب شده است که در اکثر مناطق قابل کشت باشد . رزماری بومی مناطق مدیترانه است و در اکثر مناطق کشورمان به صورت محدود یا وسیع کشت می گردد.

 

ترکیبات و اثر کاربرد :

رزماری حاوی اسانس فرار و تانن است . برگ ها ی این گیاه دارای اسانس، تانن، فلاونوئیدها، ساپونین و آلکالوئید (رزماریسین) می باشند. اسانس این گیاه دارای اهمیت فراوانی است و کاربردهای فراوانی نیز دارد.

از راه خوراکی، با مقا دیر دارویی کم جریان خون را در اندامهای شک می ا فزایش می دهد و ترشح شیر ه های گوارشی و صفرا را تحریک می کند. همچنین یک داروی مدر است .

اثر ضد عفونی کنندگی و معرق دارد . دمکرده ی برگ های این گیاه به عنوان ضد نفخ، ضد اسپاسم دستگاه گوارش و … کاربرد دارند و این د مکرده در مصرف خارجی برایتقویت موی سر کاربرد دارد . اما مقادیر زیاد آن باعث ایجاد اسپاسم و سرگیجه می شود .

اسانس گیاه بطور گسترده در صنایع آرایشی و بهداشتی استفاده می گردد و داروهایی از این گیاه در کشورمان تولید می گردد (مانند قطره رزمارینوس ) که اکثرا برای تقویت موی سر و جلوگیری از ریزش مو می باشد.فراورده هایی به صورت پماد از این گیاه در بازار وجود دارد که در رفع دردهای عضلانی و مفصلی کاربرد دارد.


کلیدواژه ها :