یادداشتی از دکتر محمدحسین صالحی سورمقی، متخصص فارماکوگنوزی:

بادرنجبویه Melissa officinalis

بادرنجبویه Melissa officinalis

اختلالات تمرکز و کاهش قدرت حافظه یکی از پیامدهای زندگی شلوغ و پراسترس دنیای پربرخورد صنعتی و مدرن امروز است و براساس نتایج مطالعات و بررسی‌های صورت گرفته می‌توان با مصرف بادرنجبویه از ابتلا به آن پیشگیری کرد.

بادرنجبویه

بادرنجبویه گیاهی است معطر و از خانواده نعناع که برگ‌های آن شباهت زیادی به گیاه نعناع دارد. این گیاه پرمصرف به نام «ملیس» یا «ملیسا» در جهان مشهور است. برگ‌های آن دارای رنگ سبز روشن و با بوی به‌لیموست. از قدیم برگ‌های این گیاه در درمان‌های گیاهی کاربرد دارد.

آثار مهم آن که امروز از نظر علمی هم مورد تایید قرار گرفته، شامل خواص ضددرد، ضدنفخ، ضداسپاسم، ضدتب، مقوی قلب، آرام‌بخش، خواب‌آور، مقوی رحم، ضدویروس تبخال و ضدحساسیت (آنتی‌هیستامین) هستند. به غیر از این اثرها، در سال‌های اخیر، در مورد خاصیت ضدآلزایمر آن بررسی و تایید شده است. از بادرنجبویه در ایران دارویی به صورت مستقل وجود ندارد ولی همراه دو گیاه دیگر از جمله نعناع و گشنیز، قطره‌ای به نام «کارمینت» وجود دارد که دارای اثر بسیار قوی ضددرد و نفخ و اسپاسم است.

طریقه مصرف: می‌توانید این گیاه را تازه و مانند سبزی خوراکی مصرف و از نوع خشک آن به صورت چای استفاده کنید. برای این منظور، به ۲ گرم برگ خشک بادرنجبویه (معادل یک قاشق غذاخوری از برگ)، یک لیوان آب در حال جوش اضافه کنید و آن را  ۱۵-۱۰ دقیقه روی بخار (کتری) قرار دهید. سپس آن را صاف و میل کنید. این کار را می‌توان تا روزی ۳ بار تکرار کرد. مصرف مداوم و هر روزه بادرنجبویه بلامانع است.

.