به گزارش شبکه خبری آموزشی گیاهان دارویی به نقل از خبرگزاری مهر، دکتر محمد آزاد بخت در حاشیه همایش آموزشی کارکنان علوم پزشکی در گفتگو با خبرنگاران افزود: از دو هزار سال تا ۲۰۰ سال قبل طب سنتی در ایران رواج داشت، اما در دوره قاجار تغییر نگاهی کلی پیش آمد و بعد از تاسیس دارالفنون، عمده فنون ما از جمله پزشکی ساختار جدیدی به خود گرفتند و در این ساختار سیستم آموزشی و درمانی ما منطبق با آمریکا شد.

وی اظهار داشت: کتاب قانون ابن سینا بعد از انجیل دومین کتابیست که در دنیا چاپ شده است و این اهمیت کتاب قانون و طب ابن سینا را می رساند و در طب سنتی به فرد به صورت کلی نگریسته می شود و با توجه به شرایط کلی فرد دارو تجویز می شود.

وی عنوان کرد: طب سنتی در کشورهای مختلف مختص همان کشور و منطقه است و این طب، آمیخته ای از علم واعتقاد است، مثلا در کشور ما بحث علمی طب سنتی بر بحث اعتقادیش غالب است در حالی که در طب سنتی هند عکس این قضیه صادق است.

آزادبخت یادآور شد: ۸۰ درصد طب سنتی مواد گیاهی است و ۲۰ درصد بقیه مواد حیوانی و معدنی را شامل می شود و طب سنتی گیاهان دارویی جایگاه بزرگی دارند و باید نحوه کاشت، داشت، برداشت و نگهداری این گیاهان که تولیتش در اختیار متخصصین کشاورزیست آموزش داده شود، همچنین با فراگیری شیوه های فراوری گیاهان و تولید دارو از آنها می توان گام بلند دیگری در عرصه طب سنتی برداشت.

وی درباره اینکه چه داروها و گیاهان دارویی می توانند پتانسیل کشورهای اکو باشند گفت: ما گیاهان دارویی زیادی داریم که نه تنها به عنوان اقتصادی، اشتغالزایی و سرمایه ملی می توان از آن استفاده کرد بلکه می توان از آن به صورت سیاسی هم بهره برد و ما جزو هفت کشور برتر صادر کننده کتیرا و بزرگترین صادرکننده گیاه شیرین بیان هستیم.

وی افزود: گیاه کنگر که در مازندران می روید جز ۱۰ گیاه دارویی برتر دنیاست و گزنه نیز بازار بسیار خوبی دارد.

آزادبخت تصریح کرد: برای اینکه به استاندارد هر گیاه دارویی برسیم باید به تحقیقات علمی بپردازیم و باید آن گیاه را بکاریم نه اینکه آن را از طبیعت جمع کنیم، همچنین بازارهای دنیا را به صورت علمی کاربردی و عملیاتی بشناسیم.

وی گفت: هرکدام از این گیاهان استانداردهایی دارند که اگر فرد به این استانداردها واقف باشد و به آن دست یابد سود بسیاری عایدش خواهد شد.

وی پیشنهاد داد که بین دانشگاههای علوم پزشکی کشورها تعامل وجود داشته باشد تا از ظرفیتها و برنامه های یکدیگر مطلع شوند و همچنین مراکزی در کشور وجود داشته باشد که به صورت سیستماتیک بازاریابی را توسعه دهند