زالزالک قرمز Crataegus sp

زالزالک قرمز Crataegus sp

اسم علمی: Crataegus sp.

اسم انگلیسی: Hawthorn

عطارها و پزشکان گیاهی زالزالک را به عنوان “عذای قلب” می شناسند. گیاهی است که بیشترین اثرات مفید را از نظر علمی و معتبر را بر روی قلب به اثبات رسانده است. هم میوه و هم سرشاخه گلدار آن جریان خون را از طریق عروق کرونر به داخل قلب بهبود می بخشد.

کاربردهای درمانی

قسمت مورد استفاده: سرشاخه های گلدار، میوه، برگ

اثرات مهم: آنتی اکسیدان، مقوی قلب، کاهنده فشار خون، شل کننده رگ های خونی

 بیماریهای عروق کرونر: زالزالک یک داروی خاص درمان اختلالات قلبی و گردش خون نیست، اما زمانی که به مدت طولانی مصرف شود، می تواند به بهبود و سلامت قلب و عروق کمک کند. زالزالک به طور مستقیم بر روی قلب تأثیر گذاشته و سرعت تپش آنرا کم می کند، جذب اکسیژن را بهبود بخشیده و راندمان پمپاژ خون توسط قلب را بالا می برد. برخی موارد خاص در این زمینه شامل تپش قلب، بی نظمی در ضربان قلب، آنژین قلبی خفیف و نشانه های اولیه از ضعف قلب هستند.

برخی آزمایشهای بالینی، اثر مثبت استفاده از زالزالک در مراحل اولیه ی بیماریهای قلبی را نشان می دهند. درچنین شرایطی و به خصوص هنگامی که داروهای قلبی مورد استفاده ی شما هستند، قبل از شروع استفاده از زالزالک حتما با یک پزشک یا متخصص طب گیاهی مشورت کنید.

فشار خون بالا و پایین: میوه ها، گل ها و برگها دارای مقادیر بالای پروسیانیدین و ترکیبات فلاونوئیدی است که اثر آنتی اکسیدانی قوی دارند و برای کمک به بهبود گردش خون مناسب هستند. تا چندی قبل، میوه های زالزالک برای درمان فشار خون بالا استفاده می شدند، اما برگها و سرشاخه های گلدار بیشترین غلظت پروسیانیدین ها را در خود دارا هستند و در حال حاضر برای درمان فشار خون بالا استفاده ی بیشتری دارند.

تصور می شود که در شرایط فعالیت بیش از حد قلب، برگها با کاهش ضربان قلب به پایین آوردن فشار خون کمک می کنند و در شرایط فعالیت پایین قلب نیز با افزایش ضربان باعث بالا بردن فشار خون می شوند.

سیستم گردش خون: زالزالک حاوی مواد مؤثره متعددی است که به خوبی از رگهای خونی حفاظت و حمایت می کنند و می توانند برای درمان و یا پیشگیری از برخی مشکلات سیستم گردش خون مثل آترواسکلروسیس و ضعف گردش خون محیطی استفاده شوند.

شرایط دیگری که ممکن است بتوان از این گیاه بهره مند شد عبارتند از لنگش متناوب (گرفتگی متناوب عضلات پشت پا به دلیل مشکلات سرخرگهای پا) و یا پدیده رینود (نارسایی گردش خون به دست ها و پاها).