مشخصات گیاهی:

گیاهی است علفی و دارای ریزوم ضخیم و خزنده که ساقه راست گیاه از آن خارج می شود. گلها درست و آبی رنگ و بسیار معطر بوده و گیاه دارای برگهای سبز و تیغه ای شکل است.

انتشار جغرافیایی:

نواحی شمال ایران،استانهای لرستان،کرمان و همچنین قزوین محل اصلی رویش این گیاه می باشد.

ترکیبات شیمیایی:

مواد موجود در برگ این گیاه شامل اسید اسکوربیک یا ویتامین cماده رزینی و گلوکوزیدی به نام ایریدون ،تانن،آمیدن و ماده معطری به نام ایرون می باشد که این ماده معطر و بویی شبیه بوی بنفشه دارد.

قسمتهای مورد استفاده:

ریزوم و برگ گیاه مصرف دارویی دارد.

اثرات دارویی و طرز استعمال:

۱_درمان سوختگیها،بواسیر و تومورها: در این موارد استعمال خارجی برگ زنبق به شکل ضماد توصیه می گردد.

۲_به عنوان مدر: مصرف جوشانده ۱۵تا۶۰گرم در لیتر ریزوم زنبق روزانه به میزان یک فنجان در روز اثر پیشاب آور قوی داشته در درمان خیزعمومی بدن و بیماری ها کلیوی چون سنگ کلیه به کار می رود.

۳_درمان بیماری های تنفسی:جوشانده ۱۵۰تا۶۰ گرم در لیتر ریزوم زنبق به میزان یک فنجان در روز قابلیت خلط آور بودن در درمان بیماری های تنفسی چون آسم،سیاه سرفه و گریپهای مداوم به کار می رود.