موسیلاژها دارای ویژگی های ارزشمندی نظیر پایدارکنندگی، امولسیون کنندگی و سوسپانسیون کنندگی هستند و همین امر باعث شده که در صنایع داروسازی و نساجی دارای کاربرد گسترده ای باشند.

در داروسازی به منظور تهیه امولسیون ها، سوسپانسیون ها و به عنوان یک عامل امولسیون کننده پودرهای نامحلول، روغن ها و رزین ها و به عنوان چسب در تهیه قرص های مکیدنی، گرانول ها و ساخت مسهل ها کاربرد دارند، اما بیشترین کاربرد آنها به عنوان جزء ضروری در داروهاست (میرمعصومی، ۱۳۷۱ ). این مواد در داروسازی به عنوان قوام دهنده، عامل سوسپانسیون کننده، نگهدارنده آب، پایدارکننده، روان کننده هیدروکلوئیدی، کاهش دهنده اصطکاک و عامل تشکیل لایه نازک استفاده می شوند. از اهمیت فوق العاده موسیلاژها می توان به نقش آنها در تشخیص و درمان سرطان، در دسترس قراردادن دارو و در بهبود و ترمیم زخم و در مبارزه با بیماریهای ویروسی و باکتریایی اشاره کرد.
موسیلاژها به دلیل سازگاری با سایر هیدروکلوئیدهای پلی ساکاریدی گیاهی، نشاسته ها، قندها و پروتئین ها و همچنین مقاومت به اسیدیته پایین، از بهترین هیدروکلوئیدهای پلی ساکاریدی دارویی به شمار می آیند. موسیلاژها در صنایع غذایی برای متوکسیله کردن، به تعویق انداختن بیاتی نان، تغلیظ کننده و تثبیت کننده و همچنین در ژله ها، چاشنی ها و نوشیدنی ها بکار می روند.
موسیلاژها علاوه بر موارد ذکر شده در صنایع آرایشی، رنگ آمیزی پارچه، کاغذسازی، تهیه مرکب چاپ، ساخت واکس و صنایع دفاعی نیز استفاده فراوان دارند (بقالیان، ۱۳۷۸ ). موسیلاژها در صنعت نفت هم به عنوان روان کننده به خاک و آب اطراف تیغه های حفاری اضافه شده و همچنین برای کنترل نفت و گاز و پایداری و مهار حرکت آب جهت جلوگیری از طغیان چاه، مورد استفاده قرار می گیرند.