بخش دوم: زمین زراعی

کشاورز قبل از انتخاب گیاه برای کاشت گیاهان دارویی باید زمین را از لحاظ بافت، ترکیب، مواد غذایی و شوری مورد بررسی دقیق قرار دهد. هرچند کشاورزان بر اساس تجربیات خود  مبادرت به انتخاب زمین و گیاه زراعی می کنند و در اغلب موارد نتیجه می گیرند اما در مبحث گیاهان دارویی چنین تصمیماتی اغلب باعث شکست می شود. گیاهان دارویی از برخی جهات شباهت های بسیاری با گیاهان علوفه ای و زراعی مانند گندم و جو دارند اما از برخی لحاظ دیگر بسیار متفاوت بوده و عکس العمل هایی متفاوت در برخورد با عوامل آسیب رسان از خود نشان می دهند. برای مثال گیاه علوفه ای یونجه را تصور کنید این گیاه مخصوصا در زمین هایی با کیفیت پایین و شور کشت می شود تا بتواند علاوه بر افزایش قدرت باروری خاک شوری آن را تا حدی از بین ببرد. اما آیا می توان گیاه سنبل الطیب یا ملیس را در چنین شرایطی کشت کرد؟ مطمئنا جواب سوال نه می باشد. حساسیت بالای برخی گیاهان دارویی به شرایط نا مناسب خاک می تواند ضرر جبران ناپذیری برای سرمایه گذار یا کشاورز داشته باشد (شکل پایین). کشاورز بایستی به بافت خاک خود بسیار دقت کند. بافت خاک ممکن است بسیار سنگین باشد و از لحاظ نفوذ ریشه و زهکشی داری شرایط مناسبی نباشد لذا انتخاب گیاهی با قدرت تحمل زیاد به شرایط خفگی می تواند انتخابی درست باشد. هرچند اصلا توصیه نمی کنیم که در زمین های سنگین کشت و کار گیاهان دارویی انجام گیرد.

ادامه دارد …

برچسب‌ها: مدیریت مزرعه, گیاهان دارویی, سنبل الطیب, ملیس, مهدی قنبری, جواد فریدی نسب